RODZINA SALEZJAŃSKA

 

Ksiądz Bosko stwarzając młodym ludziom przestrzeń do wszechstronnego rozwoju wiedział, że sam nie zdoła zrealizować zadania, które powierzył mu Bóg. Z tego powodu powołał do istnienia dwa bliźniacze zgromadzenia zakonne, których zadaniem jest kontynuacja wychowania młodzieży na „dobrych chrześcijan i uczciwych obywateli”. W 1859 r. założył Towarzystwo św. Franciszka Salezego (SDB), czyli salezjanów. Natomiast w 1872 r., przy współudziale św. Marii Dominiki Mazzarello, utworzył Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki Wiernych (FMA), nazywane popularnie salezjankami.

Aby umożliwić świeckim uczestnictwo w charyzmacie salezjańskim, w 1876 r. utworzył Współpracowników Salezjańskich, którzy obecnie nazywają się  Stowarzyszeniem Salezjanów Współpracowników (SSW). Są to więc salezjanie świeccy. Wśród grup założonych przez ks. Bosko jest także Stowarzyszenie Byłych Wychowanków – ludzi, którzy pragną przez osobistą formację rozwijać w sobie duchowość salezjańską.

W celu propagowania kultu Maryi Wspomożycielki Wiernych (ADMA) – głównej patronki dzieła salezjańskiego – ks. Bosko zorganizował Stowarzyszenie Maryi Wspomożycielki w 1869 r.

Trzeci następca ks. Bosko – bł. ks. Filip Rinaldi, widząc potrzebę obecności osób konsekrowanych wśród młodzieży w sposób bardziej dyskretny, założył w 1917 r. instytut świecki Ochotniczek Księdza Bosko (VDB).

Do Rodziny Salezjańskiej należą także dwa zgromadzenia zakonne, które założył bł. ks. Bronisław Markiewicz. Jako kapłan – salezjanin powołał do istnienia Zgromadzenie św. Michała Archanioła, czyli michalitów i michalitki, którzy zaadaptowali na gruncie polskim salezjański system wychowawczy.

Wszystkie wyżej wymienione grupy Rodziny Salezjańskiej są obecne w Polsce. Ich łączna liczba wynosi około 4000 członków. Natomiast na świecie Rodzina Salezjańska składa się z 31 grup, których celem jest zbawienie młodzieży.